دانشگاه قمپژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین3041-90502220250622The effect of aerobic training and curcumin supplementation on the TLR4/NF-κB/NLRP3/IL-1β pathway in obese male Wistar ratsاثر تمرین هوازی و مکمل کورکومین بر مسیر TLR4/NF-κB/NLRP3/IL-1β در موشهای صحرایی نر چاق نژاد ویستار376510.22091/arsnes.2025.13749.1034FAصادقچراغ بیرجندیاستادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، خراسان شمالی، ایران.0000-0001-6898-6804سارااصغریاستادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، خراسان شمالی، ایران.0000-0002-6515-5789Journal Article20250327The aim of the present study was to investigate the effect of obesity and aerobic exercise, as well as the use of curcumin supplementation on inflammatory factors in male rats.<br /><br />25 adult male Wistar rats, eight weeks old and weighing 187.5 ± 9.37 g, were randomly selected and to induce obesity, the rats were placed on a high-fat diet for 8 weeks. The rats were divided into five groups: healthy, obese, obese + exercise, obese + supplement, and obese + exercise + supplement. Curcumin supplementation and aerobic exercise were applied to the relevant groups for 8 weeks, 5 sessions per week. Real Time-PCR was used to measure the expression of TLR4, NF-κB, NLRP3, and IL-1β genes. One-way analysis of variance and Tukey's post hoc test were used to determine the difference between groups at a significance level of p < 0.05.<br /><br />According to the results of the one-way analysis of variance test, there is a significant difference between the gene expression levels between the groups in the present study after eight weeks of aerobic exercise and curcumin supplementation (p=0.001). The results of the Tukey post hoc test showed that the gene expression levels in the obese group were significantly higher than in the healthy group (p=0.001). These gene expression levels were significantly lower in the obese+exercise, obese+supplement, and obese+exercise+supplement groups than in the obese group (p=0.001).<br /><br />The present study suggests that aerobic exercise combined with curcumin supplementation leads to an improvement in the TLR4/NF-κB/NLRP3/IL-1β signaling pathway in obese male rats.مقدمه و اهداف <br /><br />هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر چاقی و تمرینات ورزشی هوازی، همچنین مصرف مکمل کورکومین بر عوامل التهابی در موشهای صحرایی نر بود.<br /><br />مواد و روش ها<br /><br />25 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار با سن هشت هفته و با دامنه وزنی 37/9 ± 5/187 گرم، به طور تصادفی انتخاب و برای القای چاقی، موشهای صحرایی به مدت 8 هفته تحت رژیم غذایی پُرچرب قرار گرفتند. موشهای صحرایی در پنج گروه سالم، چاق، چاق+تمرین، چاق+مکمل و چاق+تمرین+مکمل قرار گرفتند. پس از تایید ابتلا به چاقی، مکمل کورکومین بصورت محلول خوراکی و تمرین هوازی به مدت ٨ هفته، ٥ جلسه در هفته در گروههای مربوطه اعمال شد. برای اندازهگیری بیان ژنهای TLR4، NF-κB، NLRP3 و IL-1β از روش Real Time-PCR استفاده شد. از روش آماری تحلیل واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی جهت تعیین اختلاف بین گروهها در سطح معنیداری 05/0>p استفاده شد.<br /><br />یافته ها<br /><br />بنابر نتایج آزمون تحلیل واریانس یکراهه بین گروههای پژوهش حاضر در مورد بیان ژنهای TLR4، NF-κB، NLRP3 و IL-1β، پس از هشت هفته تمرین هوازی و مصرف مکمل کورکومین، تفاوت معنیداری وجود دارد (001/0=p). در ادامه نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان داد که بیان ژنهای فوق در گروه چاق بهطور معنیداری نسبت به گروه سالم بالاتر بود (001/0=p). همچنین این بیان ژنها در گروههای چاق+تمرین، چاق+مکمل و چاق+تمرین+مکمل بهطور معنیداری نسبت به گروه چاق پایینتر بود (001/0=p). <br /><br />نتیجه گیری<br /><br />مطالعه حاضـر پیشنهاد میکند که تمرین هوازی همراه با مصرف مکمل کورکومین منجر به بهبود مسیر سیگنالیک TLR4/NF-κB/NLRP3/IL-1β در موشهای صحرایی نر چاق میگردد.https://arsnes.qom.ac.ir/article_3765_28cce7e9b40d41a8ac533143bb5607cd.pdfدانشگاه قمپژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین3041-90502220250622The effect of Emotion-focused intervention Based on Emotion Regulation Training on the Search for Meaning in Life among Injured Adolescent Athletesتأثیر مداخله هیجانمدار مبتنی بر تمرین تنظیم هیجان بر تلاش برای یافتن معنای زندگی در نوجوانان ورزشکار آسیبدیده376610.22091/arsnes.2025.13525.1031FAکلثومسپهونددانشجوی دکتری، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران0009-0003-9236-6164زینبشرفیکارشناسی ارشد، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد، بروجرد، ایران0009-0001-4344-4619فرشتهایزدخواهاستادیار، گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.0000-0002-3267-9551کیومرثاحمدیدانشجویی کارشناسی ارشد، گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه بروجرد، بروجرد، ایران0009-0004-7618-7016Journal Article20250330Background and Aims: Exercise during adolescence plays a fundamental role in the formation of identity and meaning in life, and the occurrence of sports injuries can disrupt this meaning. The present study aimed to examine the effect of emotion-focused intervention Based on Emotion Regulation Training on the Search for Meaning in Life among Injured Adolescent Athletes.<br /><br />Materials and Methods: The research method was quasi-experimental with three stages of measurement: pre-test, post-test, and follow-up, along with a control group. The statistical population consisted of 50 injured adolescent athletes who visited a sports treatment center in Lorestan province in 2024. Among them, 45 were selected by convenience sampling and randomly assigned into two experimental groups (15 boys and 15 girls) and one control group (15 participants). The research instrument was the Meaning in Life Questionnaire (MLQ). The experimental groups received 10 sessions of 30-minute emotion-focused therapy. The collected data were analyzed using descriptive statistics, repeated-measures ANOVA, and the Bonferroni post hoc test. The significance level was set at less than 0.05. Data were analyzed using SPSS version 21.<br />Results: The ANOVA results showed that emotion-focused therapy significantly increased the search for meaning (p < 0.01). Also, no significant difference was observed between boys and girls, and the results were maintained at follow-up.<br /><br />Conclusion: Emotion-focused therapy can help reconstruct meaning in the lives of injured adolescent athletes.چکیده <br />مقدمه و اهداف <br />ورزش در دوران نوجوانی نقشی اساسی در شکلگیری هویت و معنا در زندگی دارد و بروز آسیبهای ورزشی میتواند این معنا را مختل کند. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر مداخله هیجانمدار مبتنی بر تمرین تنظیم هیجان بر تلاش برای یافتن معنای زندگی در نوجوانان ورزشکار آسیبدیده بود<br />مواد و روش ها<br />روش پژوهش نیمهآزمایشی با سه مرحله اندازه گیری پیشآزمون ـ پسآزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل 50 نوجوان ورزشکار آسیبدیده مراجعهکننده به یک مرکز درمانی ورزشی در سال ۱۴۰۳ در استان لرستان بود. از این تعداد، 45 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش پسر و دختر (۱۵ نفر) و یک گروه کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه معنا در زندگی (MLQ) بود. گروههای آزمایش طی ۱۰ جلسه ۳۰ دقیقهای درمان هیجانمدار دریافت کردند.<br />دادههای گردآوریشده با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی و آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل گردید. سطح معنی داری کمتر 05/0 بود. داده ها با spss نسخه 21 مورد سنجش قرار گرفت.<br />یافته ها<br />نتایج تحلیل واریانس نشان داد درمان هیجانمدار موجب افزایش معنادار تلاش برای یافتن معنا شد (p<0.01). همچنین تفاوت معناداری میان دختران و پسران مشاهده نشد و نتایج بدست آمده در پیگیری نیز مشاهده شد.<br />نتیجه گیری<br />درمان هیجانمدار میتواند به بازسازی معنا در زندگی نوجوانان ورزشکار آسیبدیده کمک کند.https://arsnes.qom.ac.ir/article_3766_f9b9e0a9d4b798ebbe7a8a32993cab2f.pdfدانشگاه قمپژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین3041-90502220250622The Effect of an Integrated Mindfulness and Breathing Exercise Program on Selected Performance Metrics in Volleyball Playersتأثیر یک دوره برنامه تمرینی تلفیقی ذهن آگاهی-تنفسی بر شاخص های عملکردی منتخب در بازیکنان والیبال376710.22091/arsnes.2025.13573.1032FAغلامرضااناریگروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 14665-889 تهران، ایرانعین الهسکینه پورگروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 14665-889 تهران، ایرانJournal Article20250405Background and Purpose: Functional tests such the figure-of-eight hop test, side to side hop, square hop test, and cross-over hop for distance are specifically designed to assess complex motor skills that are frequently required in volleyball competitions. This study aimed to investigate the effects of an integrated mindfulness and breathing exercise program on selected performance metrics in volleyball players.<br /><br />Methods: This research was a quasi-experimental study. A total of 30 volleyball players were selected using purposeful sampling and randomly divided into two experimental and control groups of 30 participants each. Data were collected using the figure-of-eight hop test, side to side hop, square hop test, and cross-over hop for distance. Participants received breathing focus and mindfulness training for 8 sessions, three times a week. The Shapiro-Wilk test and repeated measures analysis of variance were used for data analysis (P<0.05).<br /><br />Findings: The results of repeated measures analysis of variance showed that the figure-of-eight hop test (P<0.05), side to side hop (P<0.05), square hop test (P<0.05), and cross-over hop for distance (P<0.05), improved significantly after the breathing focus and mindfulness training protocol compared to pre-test (before the intervention).<br />Conclusion: Breathing focus and mindfulness training can lead to significant improvements in the figure-of-eight hop test, side to side hop, square hop test, and cross-over hop for distance, in volleyball players.زمینه و هدف: آزمونهای عملکردی مانند آزمون 8 لاتین، جهش طرفین، لیلی مربع و پرش زیگزاگ، بهطور خاص برای ارزیابی تواناییهای حرکتی پیچیدهای طراحی شدهاند که در مسابقات والیبال بهکرات مورد نیاز است. این پژوهش با هدف تأثیر یک دوره برنامه تمرینی تلفیقی ذهن آگاهی-تنفسی بر شاخص های عملکردی منتخب در بازیکنان والیبال انجام شد. <br />روش ها: پژوهش حاضر به صورت نیمه تجربی بود. با توجه به تجربی بودن پژوهش، 30 فرد والیبالیست به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 30 نفره تجربی و کنترل تقسیم شدند. داده ها با استفاده از آزمون 8 لاتین، جهش طرفین، لیلی مربع و پرش زیگزاگ جمع آوری شد. تمرینات تمرکز بر تنفس و ذهن آگاهی را طی 8 جلسه، هفته ای سه جلسه دریافت نمودند. از آزمون شایپروویلک و تحلیل واریانس مکرر برای تحلیل داده ها استفاده شد (05/0>P). <br />یافته ها: نتایج تحلیل واریانس مکرر نشان داد که آزمون 8 لاتین (05/0>P)، جهش طرفین (05/0>P)، لیلی مربع (05/0>P)، و پرش زیگزاگ (05/0>P)، پس از پروتکل تمرینات تمرکز بر تنفس و ذهن آگاهی نسبت به پیش آزمون (قبل از مداخله)، بهبود معناداری پیدا کرد. <br />نتیجه گیری: تمرینات تمرکز بر تنفس و ذهن آگاهی می تواند منجر به بهبود آزمون 8 لاتین، جهش طرفین، لیلی مربع و پرش زیگزاگ در دانشجویان والیبالیست شود.https://arsnes.qom.ac.ir/article_3767_3d5a596d75b2302cddc1e4353e09459c.pdfدانشگاه قمپژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین3041-90502220250622A Comparison of the Effects of High-Carbohydrate, High-Protein, and Ketogenic Dietary Regimens on Athletic Performance and Body Composition in Elite Athletes: A Randomized Crossover Trialمقایسه اثرات سه رژیم غذایی پرکربوهیدرات، پرپروتئین و کتوژنیک بر عملکرد ورزشی و ترکیب بدن در ورزشکاران نخبه: یک کارآزمایی متقاطع385410.22091/arsnes.2025.13633.1033FAمسعوددهداردبیر آموزش و پرورش، ناحیه چهار، اداره کل آموزش و پرورش استان قم، قم، ایران.Journal Article20250412Objective: This study aimed to compare the effects of three distinct dietary regimens—high-carbohydrate, high-protein, and ketogenic diets—on athletic performance metrics, body composition, and metabolic parameters in elite athletes.<br />Methods: A randomized crossover trial was conducted with thirty male athletes over a 12-week period. Participants sequentially followed each of the three dietary interventions. Comprehensive assessments included body composition analysis via bioelectrical impedance, maximal oxygen consumption (VO₂max) measured by respiratory gas analysis, anaerobic capacity evaluated via the Wingate test, and monitoring of biochemical and psychological parameters.<br />Results: The high-protein diet induced the most significant reduction in body fat mass. Conversely, the high-carbohydrate regimen yielded superior results in the VO₂max test, indicating enhanced aerobic performance. The ketogenic diet, despite promoting weight loss, led to a marked decrease in high-intensity exercise performance and an increase in creatine kinase levels, suggesting greater muscular stress. Furthermore, this diet negatively affected the athletes' mood states.<br />Conclusion: The findings suggest that optimal dietary choice for athletes must be individualized, based on specific training objectives and personal physiological responses. High-carbohydrate diets appear most beneficial for endurance sports, while high-protein diets are more effective for improving body composition and recovery. The application of a ketogenic diet requires careful consideration and a potentially extended adaptation period due to its mixed impacts on performance and well-being.هدف: این پژوهش با هدف مقایسه تأثیر سه برنامه غذایی مختلف شامل رژیم غنی از کربوهیدرات، رژیم غنی از پروتئین و رژیم کتوژنیک بر شاخصهای عملکرد ورزشی، ترکیب بدن و متغیرهای سوخت و سازی در ورزشکاران ممتاز طراحی گردید.<br />روش پژوهش: در این کارآزمایی متقاطع تصادفیشده، ۳۰ ورزشکار مرد به مدت ۱۲ هفته تحت سه مداخله غذایی مختلف قرار گرفتند. ارزیابیها شامل سنجش ترکیب بدن با دستگاه InBody 970، اندازهگیری VO₂max با تحلیل گازهای تنفسی، آزمون وینگیت برای سنجش توان بیهوازی، و اندازهگیری شاخصهای بیوشیمیایی و روانشناختی بود.<br />یافتهها: برنامه غذایی غنی از پروتئین بیشترین کاهش را در بافت چربی بدن موجب شد، در حالی که رژیم غنی از کربوهیدرات به بهترین نتایج در آزمون حداکثر اکسیژن مصرفی منجر گردید. رژیم کتوژنیک علیرغم ایجاد کاهش وزن، باعث کاهش قابل توجه عملکرد در فعالیتهای ورزشی با شدت بالا و افزایش سطح آنزیم کراتین کیناز شد. همچنین این رژیم تأثیر نامطلوبی بر حالت روانی ورزشکاران داشت.<br />نتیجهگیری: به نظر میرسد انتخاب برنامه غذایی مناسب برای ورزشکاران باید بر پایه اهداف ویژه تمرینی و ویژگیهای فردی آنان صورت پذیرد. رژیم غنی از کربوهیدرات برای ورزشهای استقامتی و رژیم غنی از پروتئین برای بهبود ترکیب بدن و بازیابی توانایی مؤثرتر میباشند، در حالی که به کارگیری رژیم کتوژنیک نیازمند ملاحظات ویژه و دوره سازگاری طولانیتر است.https://arsnes.qom.ac.ir/article_3854_4c4b9fed135a941d0043e61b1de2147f.pdfدانشگاه قمپژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین3041-90502220250622The effect of eight weeks of corrective exercise and yoga practice on pain and upper cross syndrome in female seamstressesتأثیر هشت هفته تمرین اصلاحی و تمرین یوگا بردرد و سندروم متقاطع فوقانی زنان خیاط388310.22091/arsnes.2025.14193.1036FAاکرماسماعیلیکارشناسی ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی دانشکده تربیت بدنی واحد کرج دانشگاه آزاد اسلامی کرج ایرانمحمدعلیسلیمان فلاحگروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی واحد کرج دانشگاه آزاد اسلامی کرج ایرانبهنازگنجی نمینگروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزواحد کرج دانشگاه آزاد اسلامی کرج ایرانJournal Article20250322The present study aimed to investigate the effect of eight weeks of corrective exercise and yoga practice on pain and upper cross syndrome in female seamstresses. The women of 30 and 45 in Qom province, who had at least five years of sewing experience and were engaged in sewing regularly, approximately five days a week. From the statistical population, 45 people were selected according to the inclusion and exclusion criteria, with an average age of 38 ± 2.42 years, an average height of 166 ± 6.06 cm, and an average weight of 67 ± 4.93 kg. The head forward angle was measured using a photograph, the level of pain was measured using a pain ruler, and the degree of kyphosis was measured using a flexible ruler. In the next stage, the 45 people were divided into three groups (15 people in corrective exercise, 15 people in yoga practice, and 15 people in the control group). In order to analyze the statistical data, the analysis of covariance test with the Bonferroni post hoc test was used to examine possible differences. All analyses were performed using SPSS software version 26 at a 95% confidence level with an alpha less than or equal to 0.05. The results of the present study indicated that both corrective exercises and yoga exercises were effective in improving pain and upper cross syndrome, but corrective exercises were more effective; but, yoga exercises only had a significant difference in the amount of pain and the amount of dorsal kyphosis.هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین اصلاحی و تمرین یوگا بر درد و سندروم متقاطع فوقانی زنان خیاط بود که با روش نیمه آزمایشی، طرح پیش آزمون - پس آزمون زنان بین رده سنی30تا45سال استان قم بودند که حداقل پنج سال سابقه خیاطی داشتند و به صورت منظم تقریبا هفتهای پنج روز به خیاطی مشغول بودند. از بین جامعه آماری 45 نفر با توجه به معیارهای ورود و خروج، با میانگین سن 42/2 ±38 سال، میانگین قد 06/6 ±166 سانتیمتر و میانگین وزن 93/4 ±67 کیلوگرم انتخاب شدند. اندازهگیری زاویه سر به جلو به وسیلهی عکس ، میزان درد با استفاده از خط کش درد و میزان درجه کایفوز بهوسیله خط کش منعطف انجام شد. در مرحله بعد، 45 نفر به سه گروه تقسیم شدند (15 نفر تمرین اصلاحی، 15 نفر تمرین یوگا و 15 نفر گروه کنترل) . گروههای تجربی در مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته تمرین یوگا و تمرین اصلاحی را دریافت کردند و گروه کنترل هیچ تمرینی دریافت نکرد. به منظور تجزیهوتحلیل دادههای آماری برای بررسی تفاوتهای احتمالی از آزمون تحلیل کواریانس آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. تمامی بررسیها توسط نرم افزار SPSS نسخه 26در سطح اطمینان 95% با آلفای کوچکتر یا مساوی 05/0 صورت گرفت. نتایج حاصل از پژوهش حاضر حاکی از آن بود که تمرین اصلاحی و تمرین یوگا هر دو در بهبود درد و سندروم متقاطع فوقانی موثر بود اما تمرین اصلاحی اثرگذارتر بود، ولی تمرین یوگا فقط در میزان درد و میزان کایفوز پشتی تفاوتش معنادار شد.https://arsnes.qom.ac.ir/article_3883_75e397d99b79f12ef6538ac126e754f1.pdfدانشگاه قمپژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین3041-90502220250622Comparing the Efficacy of Exercise Interventions vs. Pharmacological Interventions in Improving Muscle Strength and Mass in Older Adults with Sarcopenia: A Comprehensive Reviewمقایسه اثربخشی مداخلات ورزشی در مقابل مداخلات دارویی بر بهبود قدرت و توده عضلانی در سالمندان مبتلا به سارکوپنی: یک مرور جامع388410.22091/arsnes.2025.14198.1037FAرضاهاشمی مادگروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایرانJournal Article20250323Objective: This systematic review aimed to evaluate the combined effects of resistance training and anabolic steroids on body composition and muscle function in men and women diagnosed with sarcopenia.<br />Methods: A comprehensive systematic search of databases was conducted up to 2025, identifying 18 eligible studies (14 randomized controlled trials and 4 controlled studies) with a total of 1247 participants. The methodological quality of the included studies was assessed using the ROB 2.0 and ROBINS-I tools. Data were synthesized using meta-analysis methods where applicable, with Standardized Mean Difference (SMD) calculated for key outcomes.<br />Results: The combined intervention demonstrated significantly greater improvements in lean body mass (SMD: 0.82), skeletal muscle mass (SMD: 0.74), and reduction in fat mass (SMD: -0.45) compared to resistance training alone. Meaningful enhancements were also observed in muscle strength (SMD: 0.56-0.61) and physical performance (SPPB: SMD: 0.52). Men showed superior responses compared to women, and oxandrolone was identified as the most effective anabolic steroid. Adverse effects were generally mild, with elevated liver enzymes being the most frequently reported (12.3%).<br />Conclusion: The combination of resistance training with anabolic steroids appears to be an effective therapeutic strategy for improving body composition and muscle function in patients with sarcopenia, though careful monitoring for potential adverse effects remains essential.هدف: این مرور نظاممند با هدف بررسی اثرات ترکیبی تمرینات مقاومتی و استروئیدهای آنابولیک بر ترکیب بدن و عملکرد عضلانی در مردان و زنان مبتلا به سارکوپنی انجام شد.<br />روش پژوهش: جستجوی سیستماتیک در پایگاههای اطلاعاتی تا سال ۲۰۲۵ منجر به انتخاب ۱۸ مطالعه (۱۴ کارآزمایی تصادفیشده و ۴ مطالعه کنترلشده) با مجموع ۱۲۴۷ شرکتکننده شد. کیفیت مطالعات با ابزارهای ROB 2.0 و ROBINS-I ارزیابی و دادهها با روشهای متاآنالیز تجمیع شدند.<br />یافتهها: مداخله ترکیبی در مقایسه با تمرین مقاومتی به تنهایی، منجر به افزایش معنیدار توده بدون چربی (SMD: 0.82) و توده عضلانی اسکلتی (SMD: 0.74) و کاهش توده چربی (SMD: -0.45) شد. بهبودهای معنیداری نیز در قدرت عضلانی (SMD: 0.56-0.61) و عملکرد فیزیکی (SPPB: SMD: 0.52) مشاهده گردید. مردان پاسخ بیشتری نسبت به زنان نشان دادند و اکساندرولون مؤثرترین استروئید شناسایی شد. عوارض جانبی عمدتاً خفیف و شامل افزایش آنزیمهای کبدی (۱۲.۳٪) بود.<br />نتیجهگیری: ترکیب تمرینات مقاومتی با استروئیدهای آنابولیک میتواند به عنوان یک راهبرد مؤثر برای بهبود ترکیب بدن و عملکرد عضلانی در بیماران سارکوپنی در نظر گرفته شود، با این حال نظارت دقیق بر عوارض جانبی ضروری است.https://arsnes.qom.ac.ir/article_3884_3903d75e280ec9bcf66885be15ea7175.pdf