دانشگاه قم پژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین 3041-9050 2 1 2025 03 21 Effect of a period of resistance training, detraining and retraining on serum levels of Myonectin and FGF-21 middle-aged men تاثیر یک دوره تمرین مقاومتی، بی‌تمرینی و بازتمرینی بر سطوح سرمی مایونکتین و FGF-21 مردان میانسال 1 15 3436 10.22091/arsnes.2025.12715.1025 FA زهرا یوسف وند گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران 0000-0002-5407-8554 مسعود رحمتی استاد فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران. رحیم میرنصوری استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران. 0000-0003-2878-2270 Journal Article 2025 04 11 Considering the synthesis and release of myokines from muscle tissue during exercise and the relationship of myokines with strength development and muscle mass increase, the aim of the present study was to investigate the effects of a period of resistance training, detraining, and retraining on serum levels of myonectin and FGF-21 in middle-aged men. Methods: 20 middle-aged men with an age range of 35-50 years were selected and randomly divided into 2 groups. Subjects in the training group experienced 3 months of resistance training, 6 months of detraining, and 3 months of retraining. Also, the retraining program was followed using the same resistance training program. Blood samples were taken in the two training and control groups in 4 stages. Also, serum levels of myonectin and FGF21 were measured using the ELISA method. Results: The results showed that serum levels of myonectin and FGF-21 increased significantly in the post-training and retraining stages compared to before training and the end of non-training. In addition, serum levels of myonectin and FGF21 increased after retraining compared to after training, but this was not significant. In addition, in the control group, no significant changes were observed in serum levels of myonectin and FGF-21 in any of the phases. Conclusion: It seems that performing a course of resistance training and retraining may lead to an upregulation of cytokines, which can be a suitable tool for accelerating the hypertrophy process and inhibiting atrophy during injury or aging. زمینه و هدف: با توجه به سنتز و آزادسازی میوکین‌ها از بافت عضلانی در جریان اجرای تمرینات ورزشی و ارتباط میوکین‌ها با توسعه قدرت و افزایش حجم عضلانی، هدف از مطالعه حاضر بررسی یک دوره تمرین مقاومتی، بی-تمرینی و بازتمرینی بر سطح سرمی مایونکتین و FGF-21 مردان میانسال بود. روش‌ها: در این پژوهش نیمه تجربی تعداد 20 مرد میانسال با دامنه سنی 50-35 سال انتخاب و بطور تصادفی به 2 گروه تمرین (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. آزمودنی‎های گروه تمرینی 3 ماه تمرین مقاومتی، 6 ماه بی‌تمرینی و 3 ماه بازتمرینی را تجربه کردند. خونگیری در دو گروه تمرین و کنترل در 4 مرحله گرفته شد. همچنین، اندازه‌گیری سطح سرمی مایونکتین و FGF21 با استفاده از روش الایزا انجام شد. داده‌ها به کمک آزمون آماری آزمون تحلیل واریانس با اندازه مکرر در سطح معنی‌داری 05/0 P< تجزیه تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد سطوح سرمی مایونکتین و FGF-21 در مرحله بعد از تمرین و بعد از بازتمرینی نسبت به قبل از تمرین و پایان بی‌تمرینی به‌طور معنی‌داری افزایش داشت. علاوه بر این سطوح سرمی مایونکتین وFGF21 بعد از بازتمرینی نسبت به بعد از تمرین افزایش یافت اما معنادار نبود. بعلاوه، در گروه کنترل سطوح سرمی مایونکتین و FGF-21 در هیچکدام از مراحل تغییر معنی‌دار مشاهده نشد05/0 P<. نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد، بازتمرینی ممکن است منجر به تنظیم افزایشی ﺳﺎﯾﺘﻮکاینﻫﺎ شود که می‌تواند به‌عنوان ابزاری مناسب برای تسریع فرآیند هیپرتروفی و مهار آتروفی در زمان آسیب یا سالمندی باشد.

https://arsnes.qom.ac.ir/article_3436_533a7ae506fcbdd2c15c8a8b6f39f51d.pdf

دانشگاه قم پژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین 3041-9050 2 1 2025 03 21 Effect of garlic-lemon supplementation and aerobic exercise on lipid profiles of overweight men تاثیر مصرف مکمل سیر- لیمو و تمرین هوازی بر نیمرخ لیپیدی مردان داری اضافه وزن 16 28 3437 10.22091/arsnes.2025.12831.1026 FA رضا هاشمی ماد استادیار گروه علوم ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم ،قم،ایران حسین قبادی پور کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه قم فاطمه رحیمی کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه قم علی رمضان پور مهلبانی کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه قم Journal Article 2025 04 26 Background and objective: : effect of 6 weeks of supplemental diet and aerobic exercise on plasma levels of cholesterol, LDL, and HDL in overweight men. Method: 33 non-athlete overweight men with a mean age of 27.5 ± 5.3 years and a body weight index of 30.53 ± 4.88 kg were randomly assigned to four groups (8 subjects), supplemented (8) ), Exercise + complement (7 subjects) and control (10 people). The 6-week aerobic training group performed a maximum of 60-75 % of maximum heart rate three sessions a week, the 6-week supplemental group received garlic-lemon supplements at 30 cc after lunch, and the exercise + supplement group received 6 weeks Both supplements and aerobic exercises were performed. The data were analyzed using one way ANOVA and dependent t-test with confidence level (α <0/05). Results: There was no significant decrease in body composition in groups after 6 weeks of training and supplementation. Increasing serum HDL level was significantly different in complement and exercise + supplementation group (P <0.05). Also, changes in serum total cholesterol and LDL levels were not significant. Although we saw a decrease in the percentage of these indices, total cholesterol in the training group was 6.6%, in the supplement group was 8.4 and in the exercise + supplementation group was 6.8%. Discussion: Considering the significant increase in HDL (in supplementation and exercise + supplementation) and also the decrease in percentage of lipid profile indices in this study, هدف ازاین پژوهش تاثیر 6 هفته مصرف مکمل سیر- لیمو و تمرین هوازی بر سطح پلاسمایی کلسترول، LDL و HDL مردان داری اضافه وزن مورد بررسی قرار گیرد. مواد و روش ها: 33 مرد دارای اضافه وزن غیر ورزشکار دانشگاه قم میانگین سنی 3/5±5/27 سال و شاخص توده بدن 88/4±63/30 کیلوگرم بر متر مربع ، بصورت تصادفی ساده در چهارگروه تمرین (8 نفر)، مکمل(8 نفر)، تمرین+ مکمل (7 نفر)و کنترل (10 نفر) قرارگرفتند. گروه تمرین 6 هفته تمرین هوازی با شدت 60 – 75 درصد ضربان قلب بیشینه را سه جلسه در هفته انجام دادند، گروه مکمل 6 هفته مکمل سیر – لیمو روزانه به میزان 30 سی سی بعد از نهار دریافت کردند و گروه تمرین+ مکمل طی 6 هفته هم مکمل استفاده کردند و هم تمرین هوازی انجام دادند ، نمونه گیری خونی برای اندازه گیری متغییر های پژوهش در دو مرحله قبل و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین در شرایط ناشتا به عمل آمد. جهت تجزیه و تحلیل داده های تحقیق از روش اماری تحلیل واریانس یک سویه و آزمون T وابسته با سطح اطمینان (α <0/05) استفاده شد. نتایج: کاهش درصدی این شاخص ها بودیم به نحوی که میزان کلسترول تام در گروه ‌تمرین به مقدار 6/6 درصد، در گروه مکمل به مقدار 4/8 و در گروه تمرین+ مکمل 6/ 8 درصد کاهش یافت. نتیجه گیری: در این تحقیق اجرای پروتکل مکمل سیر-لیمو و تمرین هوازی می تواند در تغییر این شاخص ها احتمال خطر بیماری قلبی – عروقی را کاهش دهد.

https://arsnes.qom.ac.ir/article_3437_5105ad350e4fa4c9cf33b64e9077aa68.pdf

دانشگاه قم پژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین 3041-9050 2 1 2025 03 21 A Systematic Review of the Effects of Different Types of Exercise on Metabolic Markers in Patients with Type 2 Diabetes مروری نظام‌مند بر تأثیر انواع تمرینات ورزشی بر شاخص‌های متابولیک در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ 41 59 3578 10.22091/arsnes.2025.12937.1028 FA سجاد رمضانی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0002-7225-3985 Journal Article 2025 05 12 Background: Different sports exercises can have other effects on the control and treatment of diabetes. Accordingly, this review aims to analyze the recent studies on the effects of various sports activities on the indicators related to type 2 diabetes. Materials and Methods: To conduct this study, search in Persian and Latin databases PubMed, ScienceDirect, Google Scholar, Magiran, and SID with keywords exercise training, resistance training, high-intensity interval training, diabetes, insulin sensitivity and HbA1c, resistance training, exercise Interval intensity, aerobic exercise, combined exercise, type 2 diabetes, and insulin sensitivity were performed in the period from 2010 to 2022. Results: A total of 140 articles were initially reviewed and finally, 35 articles with the necessary conditions were selected and reviewed. Aerobic exercises and especially high-intensity exercises (HIIT) can have faster effects in the process of controlling and reducing blood sugar in patients, however, the positive effects of resistance exercises remain for a longer period. Conclusion: The beneficial effects of various types of sports training in controlling the glycemic indices of patients with type 2 diabetes have been proven, however, the present study showed that the beneficial effects of resistance training compared to endurance training can last for a longer period, so it is suggested Medical and sports experts should pay attention to the importance of the type and form of sports exercises when presenting exercise programs to patients. سابقه و هدف: تمرینات ورزشی مختلف می تواند اثرات متفاوتی در کنترل و درمان بیماری دیابت داشته باشد بر این اساس هدف از مطالعه مروری حاضر تحلیل مطالعات اخیر در ارتباط با اثر فعالیت های ورزشی مختلف بر شاخص های مرتبط با دیابت نوع 2 است. مواد وروش ها: جهت انجام این مطالعه، جستجو در بانک های اطلاعاتی فارسی و لاتین PubMed، ScienceDirect ،Google scholar، Magiran و SID با کلید واژه های exercise training، resistance training،High- intensity interval training،diabetes، Insulin sensitivity و HbA1c، تمرین مقاومتی، تمرین تناوبی شدید، تمرین هوازی،تمرین ترکیبی، دیابت نوع 2 و حساسیت به انسولین در بازه زمانی 2010 تا 2022 انجام شد. نتایج : در مجموع 140 مقاله مورد بررسی اولیه قرارگرفت و نهایتا 35 مقاله حائز شرایط لازم انتخاب شده و مورد بررسی قرار گرفتند. تمرینات هوازی و بخصوص تمرینات با شدت بالا (HIIT) می تواند اثرات سریع تری در روند کنترل و کاهش قند خون بیماران داشته باشند، با این حال اثرات مثبت تمرینات مقاومتی برای بازده زمانی طولانی تری باقی می‌ماند. نتیجه گیری: اثرات سودمند انواع تمرینات ورزشی در کنترل شاخص‌های گلسیمیک بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 به اثبات رسیده است با این حال مطالعه حاضر نشان داد اثرات مفید تمرینات مقاومتی در مقایسه با تمرینات استقامتی می تواند برای زمان طولانی تری ماندگار باشد، لذا پیشنهاد می‌گردد متخصصین حوزه پزشکی و ورزشی در هنگام ارائه برنامه های تمرینی به بیماران به اهمیت نوع و شکل تمرینات ورزشی اهتمام لازم را داشته باشند

https://arsnes.qom.ac.ir/article_3578_8bebe1adc586381019b467ed0266830a.pdf

دانشگاه قم پژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین 3041-9050 2 1 2025 03 21 The effect of aerobic exercise on inflammatory markers and cognitive function in type 2 diabetic patients تأثیر تمرینات هوازی بر نشانگرهای التهابی و عملکرد شناختی در بیماران دیابتی نوع2 3629 10.22091/arsnes.2025.13466.1029 FA نجمه برقی استادیار آموزش و پرورش استان تهران Journal Article 2025 07 25 Objective: This study investigated the effects of a 16-week aerobic exercise program on inflammatory markers and cognitive function in patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM). Methods: Forty participants were randomly assigned to either an exercise group engaging in supervised moderate-intensity aerobic training (50-70% heart rate reserve) three times weekly or a control group receiving standard care. Inflammatory biomarkers (TNF-α, IL-6, CRP) were measured using ELISA assays, while cognitive performance was assessed through standardized neuropsychological tests evaluating working memory, attention, and executive function. Results: The exercise group demonstrated significant reductions in inflammatory markers, with TNF-α decreasing by 34.2%, IL-6 by 34.6%, and CRP by 37.8% compared to minimal changes in controls. Cognitive assessments revealed clinically meaningful improvements, including a 12.4% enhancement in working memory accuracy and 25.8% greater efficiency in executive function tasks. Mediation analysis indicated that IL-6 reduction accounted for 38% of working memory improvement, while metabolic benefits (0.7% HbA1c reduction and 2.3% body fat decrease) contributed to 25% of cognitive gains. Conclusion: These findings suggest that moderate-intensity aerobic exercise simultaneously ameliorates systemic inflammation and enhances cognitive performance in T2DM patients, likely through both direct anti-inflammatory effects and indirect metabolic improvements. The results support incorporating structured aerobic exercise into diabetes management protocols to address both metabolic and cognitive aspects of the disease. Future research should explore the durability of these benefits and potential synergistic effects with other interventions. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر ۱۶ هفته تمرین هوازی بر نشانگرهای التهابی و عملکرد شناختی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شد. روش‌پژوهش: این پژوهش به صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی شده با گروه کنترل و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون بر روی ۴۰ بیمار دیابتی نوع ۲ انجام گرفت. شرکت‌کنندگان به صورت تصادفی به دو گروه تجربی (تمرین هوازی) و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل سه جلسه تمرین هوازی در هفته با شدت ۵۰-۷۰% ضربان قلب ذخیره بود که به مدت ۱۶ هفته اجرا شد. نشانگرهای التهابی (TNF-α، IL-6 و CRP) و عملکرد شناختی با استفاده از آزمون‌های استاندارد شده اندازه‌گیری شدند. یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد که تمرینات هوازی منجر به کاهش معنی‌دار سطوح سرمی TNF-α (از ۳٫۸ به ۲٫۵ پیکوگرم در میلی‌لیتر)، IL-6 (از ۵٫۲ به ۳٫۴ پیکوگرم در میلی‌لیتر) و CRP (از ۴٫۵ به ۲٫۸ میلی‌گرم در لیتر) شد. همچنین بهبود قابل توجهی در عملکرد شناختی شامل حافظه کاری (افزایش ۱۲٫۴% در دقت آزمون n-back)، توجه انتخابی (کاهش ۱۷۷ میلی‌ثانیه در زمان واکنش آزمون استروپ) و عملکردهای اجرایی (کاهش ۳٫۳ حرکت در آزمون برج لندن) مشاهده شد. تحلیل داده‌ها نشان داد که کاهش سطوح IL-6 با ۳۸% از واریانس بهبود حافظه کاری مرتبط است.نتیجه‌گیری: این یافته‌ها نشان می‌دهد که تمرینات هوازی منظم می‌تواند به عنوان یک راهکار غیردارویی مؤثر برای کاهش التهاب سیستمیک و بهبود عملکرد شناختی در بیماران دیابتی نوع ۲ مورد استفاده قرار گیرد. مکانیسم‌های احتمالی این تأثیرات شامل کاهش التهاب، بهبود کنترل گلیسمی و تغییرات نوروپلاستیک در مغز می‌باشد.

https://arsnes.qom.ac.ir/article_3629_bcd2e475cc475ff4bd2b3ce393c0ad7a.pdf

دانشگاه قم پژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین 3041-9050 2 1 2025 03 21 LDH, CPK and CRP Dynamics in Professional Basketball: A Mindfulness-Music Intervention Study for Fatigue Management پویایی LDH، CPK و CRP در بسکتبال حرفه‌ای: مطالعه‌ای بر روی مداخله ذهن‌آگاهی-موسیقی برای مدیریت خستگی 3630 10.22091/arsnes.2025.13467.1030 FA محمدرضا حمیدی گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شهاب دانش قم، قم، ایران 0000-0001-9682-2460 مهدی فهیمی استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران. 0000-0002-6581-1125 Journal Article 2025 07 25 Objective: Professional basketball players frequently experience muscle damage and systemic inflammation due to intense physical demands. This study examines the effects of a combined mindfulness-music intervention on key biochemical markers (LDH, CPK, CRP) and fatigue management in elite athletes. Methods: Forty male professional basketball players were randomly assigned to either an intervention group receiving 8 weeks of mindfulness training (30 min/session) combined with music therapy (20 min/session) three times weekly, or a control group maintaining regular training. Blood samples were collected at baseline, post-intervention, and 48-hours follow-up to measure LDH, CPK, and CRP levels. Psychological assessments included the Athletic Burnout Questionnaire and Perceived Stress Scale. Results: The intervention group showed significant reductions in LDH (15.1%), CPK (18.6%), and CRP (34.4%) levels compared to controls. Psychological measures improved substantially, with 33.4% reduction in burnout scores and 35% decrease in perceived stress. Strong correlations emerged between biochemical and psychological improvements (r=0.59-0.67). Conclusion: The mindfulness-music intervention effectively reduced muscle damage markers and inflammation while enhancing psychological recovery in professional basketball players. These findings support integrating combined psychosomatic therapies into athletic training programs for comprehensive fatigue management and performance optimization. هدف: این مطالعه با هدف بررسی تأثیر مداخله ترکیبی ذهن‌آگاهی-موسیقی بر سطوح نشانگرهای بیوشیمیایی LDH، CPK و CRP در بازیکنان بسکتبال حرفه‌ای و نقش آن در مدیریت خستگی انجام شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر به صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده با گروه کنترل و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون انجام شد. جامعه آماری شامل 40 بازیکن مرد بسکتبال حرفه‌ای لیگ برتر ایران بودند که به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. گروه مداخله به مدت 8 هفته تحت برنامه ترکیبی ذهن‌آگاهی-موسیقی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل تنها تمرینات معمول خود را ادامه دادند. سطوح LDH، CPK و CRP در سه مرحله اندازه‌گیری شد و داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری مناسب تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد گروه مداخله کاهش معنی‌داری در سطوح LDH (15.1%)، CPK (18.6%) و CRP (34.4%) تجربه کردند. همچنین بهبود قابل توجهی در شاخص‌های روان‌شناختی شامل کاهش خستگی و استرس ادراک شده مشاهده شد. این در حالی بود که در گروه کنترل تغییرات معنی‌داری مشاهده نشد. همبستگی مثبت بین کاهش نشانگرهای التهابی و بهبود عوامل روان‌شناختی نیز به دست آمد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از آن است که مداخله ترکیبی ذهن‌آگاهی-موسیقی می‌تواند به عنوان یک روش مؤثر برای کاهش آسیب عضلانی، کنترل پاسخ التهابی و مدیریت خستگی در بازیکنان بسکتبال حرفه‌ای مورد استفاده قرار گیرد. این رویکرد غیردارویی می‌تواند در برنامه‌های تمرینی و بازتوانی ورزشکاران گنجانده شود.

https://arsnes.qom.ac.ir/article_3630_ca3d11ca73a2c20f45598d662c928e9f.pdf