دانشگاه قم پژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین 3041-9050 1 4 2024 12 21 The effect of combined (skill-physical) training along with progressive muscle relaxation technique on serum levels of epinephrine, lactate dehydrogenase, and creatine kinase in male athletes.Abstract اثر تمرین ترکیبی (مهارتی- جسمانی) به همراه تکنیک تن‌آرامی پیشرونده عضلانی بر سطوح سرمی اپی نفرین، لاکتات دهیدروژناز وکراتین کیناز در مردان ورزشکار 1 15 3191 10.22091/arsnes.2024.11462.1017 FA مهدی استهری گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه غیرانتفاعی طلوع مهرقم، قم، ایران امیرحسین دلشاد گروه فیزیولوژی ورزشی ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران. Journal Article 2024 10 11 The aim of this study was to examinethe effectsof a combined training program(skill and physical training) along with Jacobson's relaxation technique onserum catecholamine levels and delayed onset muscle soreness indicators in male athletes In this quasi-experimental study,30healthy amateur boxers aged between20to30years were considered. Participants were randomly divided into three groups based onVO2max,BMI, and boxing skill:a combined training group with Jacobson'srelaxation(n=10),a boxing training group with Jacobson's relaxation(n=10),and a control group(n=10)The boxing training consisted of correctly executed movements for30seconds using a direct punch with the front hand, back hand, and both hands.The physical conditioning exercises included push-ups,squat jumps,and shuttle runs,with a10%increase in exercise volume each week.Jacobson's relaxation exercises lasted for20minutes.Blood samples were taken before starting the training program and48hours after the last session to measure EPi,LDH,andCK.For statistical analysis,ANCOVAwas used for inter-group comparisons and paired t-tests for intra-group comparisons, using SPSS version 25 at a significance level of P ≤ 0.05. Findings: The results indicated significant differences between the three groups (physical, skill-Jacobson, skill) in serum concentrations of EPi (P=0.001), LDH (P=0.003), and CK (P=0.016). Additionally, the paired t-test results showed a significant reduction in serum concentrations of epinephrine and lactate dehydrogenase post-test compared to pre-test in both the physical skill Jacobson group and the skill Jacobson group. However, this reduction was not significant for the variable of creatine kinase. Conclusion: The present study showed that muscle relaxation intervention can have a significant impact on the levels of muscle damage and delayed soreness indicators as well as improve epinephrine levels هدف این پژوهش بررسی اثر یک دوره تمرین ترکیبی (مهارتی- جسمانی) به همراه تکنیک تن آرامی جاکوبسن بر سطوح سرمی کاتکولامین‌ها و شاخص‌های کوفتگی عضلانی تاخیری در مردان ورزشکار است. روش‌پژوهش:دراین پژوهش نیمه تجربی30 بوکسور آماتور سالم‌در محدوده سنی 20 تا30 سال در نظرگرفته شد. داوطلبین براساس Vo2max، BMIومهارت بوکس به صورت تصادفی به سه گروه تمرینات ترکیبی به همراه تن آرامی ‌جاکوبسن(10n=)‌، تمرینات بوکس به همراه تن آرامی‌جاکوبسن(10n=)‌و گروه کنترل(10n=) تقسیم شدند.تمرینات بوکس شامل اجرای صحیح حرکات به مدت 30 ثانیه با ضربه مستقیم بادست جلو،دست عقب وهردودست اندازه‌گیری شد.تمرینات آمادگی جسمانی شامل حرکت شنا،پرش اسکات،دوی شاتل ران که هرهفته10درصد به حجم تمرین افزوده شد.تمرینات آرام‌سازی جاکوبسن به مدت20 دقیقه بود.خونگیری قبل از شروع برنامه تمرینی و 48ساعت پس از آخرین جلسه جهت اندازه‌گیری EPi، LDH وCK انجام شد. برای تحلیل آماری از آزمون کورایانسAncova)) جهت مقایسه بین‌گروهی و جهت مقایسه درون‌گرو‌هی آزمون t زوجی توسط نرم افزارversion25 SPSS درسطح معناداری P ≤ 0.05 استفاده شد. یافته‌ها:. نتایج نشان داد که بین سه گروه جسمانی، مهارتی-جاکوبسن، مهارتی–جاکوبسن و مهارتی در غلظت سرمیEPi(001/0(P=، LDH (003/0(P= و CK (016/0(P= تفاوت معنی‌داری وجود دارد. همچنین نتایج آزمون تی زوجی کاهش معنادار غلظت سرمی اپی نفرین لاکتات دهیدروژناز پس آزمون نسبت به پیش آزمون، در هردو گروه جسمانی مهارتی جاکوبسن و گروه مهارتی جاکوبسن نشان داد. اما این کاهش در متغیر کراتین کیناز معنا دار نبود. نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر نشان داد که مداخله آرام سازی عضلانی می‌تواند تاثیر بسزایی بر میزان شاخص‌های آسیب و کوفتگی عضلانی تاخیری و بهبود مقادیر اپی‌نفرین داشته باشد.

https://arsnes.qom.ac.ir/article_3191_6294dded006108d5409c14d93f2d6521.pdf

دانشگاه قم پژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین 3041-9050 1 4 2024 12 21 Comparison of 12 weeks of resistance training on the serum levels of myonectin and FGF-21 in inactive middle-aged men and women مقایسه‌ی 12 هفته تمرین مقاومتی بر سطوح سرمی مایونکتین و FGF-21 در مردان و زنان میانسال غیرفعال 16 31 3193 10.22091/arsnes.2024.11753.1018 FA زهرا یوسف وند گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران 0000-0002-5407-8554 مسعود رحمتی گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران Journal Article 2024 09 28 Background and Objective: Myokines are molecules produced and secreted by skeletal muscles. These molecules can act in a paracrine and endocrine manner, altering the physiological functions of target tissues. The aim of this study was to compare the effects of 12 weeks of resistance training on serum levels of myonectin and FGF-21 in inactive middle-aged men and women. Materials and Methods: In this semi-experimental study, 40 middle-aged men and women from Arak city (20 men with an average age of 38.27 ± 6.02 years, and 20 women with an average age of 38.31 ± 1.12 years,) were selected and randomly assigned to two groups: resistance training (20 participants (10 men and 10 women)) and control (20 participants (10 men and 10 women)). The training group performed resistance exercises for 12 weeks, 3 sessions per week, at an intensity of 65 to 80% of maximum strength. After confirming the normality of the data, paired t-test and independent t-test were used for data analysis at a significance level of less than 0.05. Ethical Considerations: Results: The serum level of myonectin in men in the resistance training group showed a significant increase compared to women in the resistance training group (P = 0.002).The serum level of FGF-21 in men in the resistance training group increased compared to women.(P = 0.005). . Conclusion: Possible mechanisms for the increase in serum levels of myonectin and FGF-21 in men compared to women may include hormonal characteristics and the larger volume of skeletal muscles in men. میوکین‌ها مولکول‌هایی هستند که توسط عضلات اسکلتی تولید و ترشح می‌شوند. این مولکول‌ها می‌توانند به‌صورت پاراکرین و اندوکرین عمل کنند و عملکرد فیزیولوژیکی بافت‌های هدف را تغییر دهند. هدف از مطالعه حاضر مقایسه‌ی 12 هفته تمرین مقاومتی بر سطوح سرمی مایونکتین و FGF-21 مردان و زنان میانسال غیرفعال بود. مواد و روش‌ها: در مطالعه‌ی نیمه‌تجربی، 40 نفر از مردان و زنان میانسال شهر اراک (20 مرد با میانگین سنی 02/6±27/38 سال و 20 زن با میانگین سنی 12/1±31/38 سال) انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه تمرین مقاومتی (20 نفر (10 مرد و 10 زن)) و کنترل 20 نفر (10 مرد و 10 زن)) قرار گرفتند. گروه تمرینی 12 هفته تمرینات مقاومتی را به‏صورت 3 جلسه در هفته و با شدت 65 تا 80 درصد قدرت بیشینه اجرا کردند. 48 ساعت قبل و پس از مداخله از تمامی آزمودنی‌ها خونگیری انجام شد. پس از بررسی نرمال بودن داده‌ها، به ترتیب از آزمون t همبسته و t مستقل در سطح معنی‎داری کمتر از 05/0 استفاده شد.یافته‌ها: سطح سرمی مایونکتین مردان در گروه تمرین مقاومتی نسبت به زنان گروه تمرین مقاومتی با افزایش معناداری همراه بود (002/0=P). علاوه بر این سطح سرمی FGF-21 مردان در گروه تمرین مقاومتی نسبت به زنان گروه تمرین مقاومتی افزایش یافت، اما این افزایش معنادار نبود (005/0=P). نتیجه‎گیری: از جمله مکانیسم‎های احتمالی که باعث افزایش سطح سرمی مایونکتین و FGF-21 در مردان نسبت به زنان می‌شود، می‌توان به ویژگی‌های هورمونی و برخورداری از حجم بالای عضلات اسکلتی مردان، اشاره کرد.

https://arsnes.qom.ac.ir/article_3193_6ddcdd781710a1d677eafa189a725e39.pdf

دانشگاه قم پژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین 3041-9050 1 4 2024 12 21 Study of some physical fitness factors after strength and speed training in karatekas بررسی برخی عوامل آمادگی جسمانی پس از تمرینات قدرتی و سرعتی در کاراته کاران 32 45 3429 10.22091/arsnes.2025.11954.1022 FA محمد حسنی دانشگاه علمی کاربردی، واحد فرماندهی انتظامی قم، قم، ایران. 0000-0002-3558-112X Journal Article 2024 12 21 Objective: The aim of this study was to investigate some physical fitness factors after eight weeks of strength and speed training in young karatekas. Method: This semi-experimental study was a double-blind, double-blind study with 33 male karatekas, with a mean age of 22.2±2.2 years, randomly divided into three equal groups (resistance training, speed training, and control groups). Strength and speed training was three sessions per week for eight weeks. Before and after the training period, the subjects were measured for flexibility in centimeters and hamstring muscle strength in kilograms. The mean and standard deviation were used to describe the data statistically. After determining the normality of the data using the Kolmogorov-Smirnov test, the independent t-test was used to compare the variables of a group and the one-way analysis of variance test with Tukey's post hoc test was used to analyze the data. The analysis was performed at a significance level of p≥0.05. Results: The findings showed a significant difference after strength and speed training in flexibility and strength factors (p = 0.0036). Also, the results of one-way analysis of variance showed that there was no significant difference between these two types of training in terms of flexibility (p = 0.75), but this difference was significant in strength (p = 0.0024). Conclusion: Based on the results of this study, strength and speed training can help improve the flexibility and strength of the hamstring muscles. However, it seems that resistance training acts as a more effective method to strengthen these muscles. هدف: هدف از این پژوهش بررسی برخی عوامل آمادگی جسمانی پس از هشت هفته تمرینات قدرتی و سرعتی در کاراته کاران جوان بود. مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی، به صورت دوسو کور و با تعداد 33 کاراته کاران مرد، با میانگین سنی 2/2±2/22 سال به طور تصادفی در سه گروه مساوی(گروه تمرین مقاومتی، سرعتی و کنترل) تقسیم شدند. تمرینات قدرتی و سرعتی، سه جلسه در هفته، و به مدت هشت هفته بود. قبل و پس دوره تمرینی، از آزمودنی‌ها اندازه گیری انعطاف پذیری بر حسب سانتیمتر، قدرت عضله همسترینگ بر حسب کیلوگرم، به عمل آمد. برای توصیف آماری داده‌ها از میانگین و انحراف معیار استفاده شد. پس از تعیین نرمال بودن داده‌ها با استفاده از آزمون کولموگراف اسمیرنف، برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش t مستقل برای مقایسه متغیرهای یک گروه و از آزمون تحلیل واریانس یکراهه همراه با آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. در سطح معناداری 05/0≥p تجزیه و تحلیل شد. نتایج: یافته ها تفاوت معنی‌داری بعد از تمرینات قدرتی و سرعتی در فاکتورهای انعطاف‌پذیری و قدرت را نشان داد (0036/0 =p) هم چنین نتایج تحلیل واریانس یک طرفه نشان داد که بین این دو نوع تمرین از نظر انعطاف‌پذیری اختلاف معنی‌داری وجود ندارد (75/0= p)، اما این تفاوت در قدرت معنی‌دار بود (0024/0 =p). نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش، تمرینات قدرتی و سرعتی می‌توانند به بهبود انعطاف‌پذیری و قدرت عضلات همسترینگ کمک کنند. با این حال، به نظر می‌رسد که تمرینات مقاومتی به‌عنوان یک روش مؤثرتر برای تقویت این عضلات عمل می‌کنند.

https://arsnes.qom.ac.ir/article_3429_09c2e539f2c049a01525a34aebfb6be8.pdf

دانشگاه قم پژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین 3041-9050 1 4 2024 12 21 Comparison of Two Methods of Tappering After Four Weeks of Glycogen Depletion on Cortisol and CRP in Healthy Male Inactive مقایسه دو روش کاهش تدریجی حجم تمرین پس از چهار هفته تمرین تخلیه گلیکوژنی بر میزان کورتیزول و CRP سرم مردان سالم غیر فعال 46 59 3430 10.22091/arsnes.2025.12545.1023 FA علی قاسمی استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران 0000-0002-2660-4174 مهدی رسولی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران 0009-0009-7280-7050 Journal Article 2025 03 11 Background and Aim: The aim of this study was to compare the two methods of reduce exercise volume after four weeks of glycogen depletion training on cortisol stress factor and CRP in male healthy Inactive. Materials and Methods: 30 healthy inactive male undergraduate students from Qom University were purposefully selected and randomly assigned to three groups: 50% reduction in exercise volume, 75% reduction in exercise volume, and control. After four weeks of glycogen depletion training, including running back and forth for 2.5 hours, two sessions per week, one week of training adjustment was performed. Blood sample was taken in three stages, before starting the exercises, before and after adjusting the exercises. To investigate intra-group difference, repeated measurements test was used, and to investigate inter-group differences, numerical difference of pre-test-post-test and post-test-follow-up values and MANOVA statistical method were used at the significance level (α=0.05). Results: The results of MANOVA between groups did not show significant differences in the two stages for the amounts of cortisol and C-reactive protein. But within subjects results were significant in 50% and 75% of cortisol at three time stages (P=0.02, P=0.03). Bonferroni post hoc test results showed a significant difference only between pre-test and follow-up in both groups (P=0.01, P=0.02). Conclusion: In conclusion, seems that one week of reduce exercise volume after four weeks of glycogen depletion training cannot affect the levels of cortisol and CRP in male healthy Inactive. زمینه و هدف: هدف از این تحقیق بررسی مقایسه دو روش کاهش تدریجی حجم تمرین پس از چهار هفته تمرین تخلیه گلیکوژنی بر روی عامل استرسی کورتیزول و پروتئین واکنشی-سی مردان سالم غیر فعال است. روش تحقیق: تعداد 30 نفر دانشجوی پسر سالم غیر فعال کارشناسی دانشگاه قم به صورت هدفمند انتخاب و بصورت تصادفی در سه گروه شامل: کاهش50 درصد حجم تمرین، کاهش 75 درصد حجم تمرین و کنترل قرار گرفتند. متعاقب چهار هفته تمرین تخلیه گلیکوژنی شامل دوی رفت و برگشتی به مدت 5/2 ساعت دو جلسه در هفته، یک هفته تعدیل تمرین اجرا گردید. نمونه خونی در سه مرحله، پیش از شروع تمرینات، قبل و بعد از تعدیل تمرین گرفته شد. جهت بررسی تفاوت درون گروهی از آزمون اندازه گیری های مکرر و برای بررسی تفاوت های بین گروهی از اختلاف عددی مقدار پیش آزمون - پس آزمون و پس آزمون - پیگیری و روش آماری MANOVA در سطح معنی داری (05/0=α) استفاده شد. یافته ها: نتایج بین گروهی تفاوت معنی داری برای مقادیر کورتیزول و پروتئین واکنشی- C نشان نداد. اما نتایج درون گروهی مقادیر کورتیزول در سه مرحله زمانی در گروه های 50 درصدکاهش حجم تمرین و 75 درصد معنی دار بود (03/0p= و02/0p=). نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی حاکی از تفاوت معنی داری فقط بین مرحله پیش آزمون و پیگیری در هر دو گروه بود (01/0p= و 03/0p=). نتیجه گیری: بنظر می‌رسد، تعدیل تمرین یک هفته ای متعاقب چهار هفته تمرین تخلیه گلیکوژنی نمی‌تواند بر میزان کورتیزول و پروتئین واکنشی-سی مردان غیرفعال اثر بخش باشد

https://arsnes.qom.ac.ir/article_3430_55ef52f404d984842070ba3e79ed30a4.pdf

دانشگاه قم پژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین 3041-9050 1 4 2025 12 22 Comparison of the Effects of Core Stability Exercises in the Frontal and Sagittal Planes on Selected Biomechanical Variables in Individuals with Idiopathic Scoliosis مقایسه تاثیر تمرینات ثبات مرکزی در صفحات فرونتال و سجیتال بر برخی متغیرهای بیومکانیکی در افراد دارای اسکولیوز ایدیوپاتیک 60 76 3434 10.22091/arsnes.2025.12683.1024 FA حسین دادگر گروه تربیت بدنی، واحد بندر لنگه، دانشگاه آزاد اسلامی، هرمزگان، ایران محسن ورع دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Journal Article 2025 04 06 Objective: This study examines the effect of eight weeks of core stability exercises in the frontal and sagittal planes, combined with traction therapy, on Cobb angle, trunk rotation angle, and range of motion in individuals with idiopathic scoliosis. Method: This study follows a controlled clinical trial design with pre-test and post-test assessments. The statistical population consisted of adults aged 15 to 25 years from Isfahan, diagnosed with single-curve idiopathic scoliosis with a Cobb angle ranging from 10 to 40 degrees. The participants were randomly assigned to three groups: traction exercises, core stability exercises in the sagittal plane, and core stability exercises in the frontal plane. Findings: The findings demonstrated that traction therapy, combined with core stability exercises in the frontal and sagittal planes, led to a significant reduction in Cobb angle in individuals with idiopathic scoliosis, with no significant difference observed between the two interventions. However, the combination of traction therapy and core stability exercises in the frontal and sagittal planes did not result in significant changes in the range of motion in individuals with idiopathic scoliosis. Additionally, traction therapy combined with core stability exercises in the frontal and sagittal planes significantly increased trunk rotation angle, with no significant difference between the two interventions. Conclusion: while the combination of traction exercises and core stability training can positively impact trunk rotation, optimizing treatment protocols and considering individual factors are necessary for achieving better outcomes. هدف: پژوهش حاضر به بررسی تاثیر 8 هفته تمرینات ثبات مرکزی در صفحات فرونتال و سجیتال همراه با تراکشن درمانی بر زاویه کب ، زاویه چرخش تنه ، دامنه حرکتی در افراد مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک می پردازد. روش: مطالعه حاضر از نوع کارآزمایی بالینی کنترل شده با طرح پیش آزمون و پس آزمون می باشد. جامعه آماری آن را بزرگسالان مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک با دامنه سنی 15 تا 25سال شهر اصفهان دارای ناهنجاری ایدیوپاتیک تک قوسی با زاویه 10 تا 40 درجه تشکیل دادند. آزمودنیها به صورت تصادفی به 3 گروه (تمرینات کشش، ثبات مرکزی در صفحه سجیتال و ثبات مرکزی در صفحه فرونتال) تقسیم شدند. یافته ها: نتایج نشان داد تراکشن درمانی همراه با تمرینات ثبات مرکزی صفحات فرونتال و سجیتال منجر به کاهش معنادار زلویه کاب در افراد دارای اسکولیوز ایدیوپاتیک شد و بین دو مداخله تفاوت معناداری مشاهده نشد. تراکشن درمانی همراه با تمرینات ثبات مرکزی صفحات فرونتال و سجیتال منجر به تغییر معناداری در دامنه حرکتی در افراد دارای اسکولیوز ایدیوپاتیک نشد. تراکشن درمانی همراه با تمرینات ثبات مرکزی صفحات فرونتال و سجیتال منجر به افزایش معنادار زاویه چرخش تنه در افراد دارای اسکولیوز ایدیوپاتیک شد و بین دو مداخله تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتیجه گیری: اگرچه ترکیب تمرینات تراکشن و ثبات مرکزی می‌تواند بر چرخش کمر تأثیر مثبت داشته باشد، اما نیاز به بهینه‌سازی پروتکل‌های درمانی و در نظر گرفتن عوامل فردی نیز وجود دارد. تحقیقات بیشتر با دوره‌های درمانی طولانی‌تر و روش‌های ارزیابی دقیق‌تر می‌تواند به درک تأثیر این مداخلات کمک کند.

https://arsnes.qom.ac.ir/article_3434_949055b766abfb286c4cf51b0253e9e1.pdf

دانشگاه قم پژوهش های کاربردی در تغذیه ورزشی و علم تمرین 3041-9050 1 4 2024 12 21 Scientometric Analysis of Scientific Productions Related to Sports Nutrition and Exercise Science تحلیل علم سنجی تولیدات علمی مرتبط با تغذیه ورزشی و علم تمرین 77 89 3435 10.22091/arsnes.2025.12849.1027 FA جعفر عباداله عموقین گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران Journal Article 2025 04 28 Today, scientific indicators such as scientific publications, international research, and scientific innovations are among the indicators determining the development of countries . The study of scientific products can help research planning, the evolutionary process of research , and informed decision-making. Given the importance of scientific products, this study seeks to draw a scientific map in the field of sports nutrition and exercise science to provide an overview of existing research in this field that helps to deeply understand internal relationships and clarify existing gaps and gaps. This research is of an applied type and was conducted with a scientometric approach. The statistical population of this study is all scientific products related to the field of sports nutrition and exercise science in the Web of Science citation database. The advanced search section of the Web of Science citation database was used to collect data. A total of 1585 information records were indexed in this database. After filtering, the data were entered into scientometric software and scientific maps were drawn. Vosviewer, UCNet and BibExcel were used to draw the maps. Examination of the retrieved data showed that Burke, Louise M from the Australian Institute of Sport is ranked first with 95 information records, 2744 citations received and an H-index of 27, the most indexed articles in English and the most productive countries in this field are the United States. The year 2024 had the highest scientific growth with 165 information records. 16 articles have also been published in this field from Iran. امروزه شاخص‌های علمی مانند انتشارات علمی، پژوهش‌های بین المللی و نوآوری‌های علمی از شاخص‌های تعیین‌کننده توسعه کشورها در جهان هستند. مطالعه تولیدات علمی می‌تواند به برنامه‌ریزی‌های پژوهشی، سیر تکاملی پژوهش‌های انجام شده، تصمیم‌گیری‌های آگاهانه کمک کند، با توجه به اهمیت تولیدات علمی، این پژوهش در صدد ترسیم نقشه علمی در حوزه حوزه‌ تغذیه ورزشی و علم تمرین است تا تصویری کلی از پژوهش‌های موجود در این حوزه که به درک عمیق روابط درونی و روشن شدن خلاءها و شکاف‌های موجود کمک می‌کند، بپردازد. این تحقیق از نوع کاربردی بوده و با رویکرد علم‌سنجی انجام شده است. جامعه آماری این تحقیق کلیه تولیدات علمی مرتبط با حوزه‌ تغذیه ورزشی و علم تمرین در پایگاه استنادی وب آو ساینس است. جهت گردآوری داده‌ها از قسمت جستجوی پیشرفته پایگاه استنادی وب آو ساینس استفاده شده است. در مجموع 1585 رکورد اطلاعاتی در این پایگاه نمایه شده است. داده‌ها پس از پالایش، وارد نرم‌افزارهای علم‌سنجی شدند و نقشه‌های علمی ترسیم شد. جهت ترسیم نقشه‌ها از نرم‌افزارهای ووز ویوور، یوسی‌نت و بایب اکسل استفاده شد. بررسی داده‌های بازیابی شده نشان داد که Burke, Louise M از موسسه ورزشی استرالیا با تولید 95 رکورد اطلاعاتی 2744 استناد دریافتی و اچ ایندکس 27 در رتبه اول قرار دارد، بیشترین مقالات نمایه شده به زبان انگلیسی و پرکارترین کشورها در این حوزه آمریکا است. سال 2024 با تعداد 165 رکورد اطلاعاتی بالاترین رشد علمی را داشت. از ایران نیز16 مقاله در این زمینه چاپ شده است.

https://arsnes.qom.ac.ir/article_3435_397df4ab36d8cadceb563c1b328f431c.pdf